Σακχαρώδης Διαβήτης Κυήσεως

Kάθε βαθμού δυσανεξίας στη γλυκόζη, που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της κύησης (American Diabetes Association)χαρακτηρίζεται διεθνώς ως διαβήτης κυήσεως (ΣΔΚ).

Είναι γνωστό ότι η εγκυμοσύνη διαφοροποιεί την ευαισθησία των κυττάρων στην ινσουλίνη με αποτέλεσμα να τροποποιείται ο μεταβολισμός των υδατανθράκων (σακχάρων) , με συνέπεια την μεταβολή των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα της εγκύου. Κατόπιν αυτού, τόσο οι έγκυες με προυπάρχοντα σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ) όσο και αυτές, που  αναπτύσσουν διαβήτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, θα πρέπει να ελέγχονται ενδελεχώς, ώστε να προστατέψουν τόσο τις ίδιες, όσο και το πολύτιμο μωρό τους από τις σοβαρές επιπλοκές, που προκαλεί.

Περισσότερα...

Ουρολοίμωξη κατα την κύηση

Η ασυμπτωματική βακτηριουρία αποτελεί μια από τις πιο συχνές λοιμώδεις επιπλοκές της εγκυμοσύνης. Η επίπτωση της βακτηριουρίας στην εγκυμοσύνη είναι η ίδια, όπως στο γενικό πληθυσμό και κυμαίνεται μεταξύ 4-7%. Ωστόσο, η κλινική της σημασία είναι μεγαλύτερη στην εγκυμοσύνη, καθώς το 1-2% του συνόλου των εγκύων και 20-40% των εγκύων με ασυμπτωματική ουρολοίμωξη αναπτύσσουν οξεία πυελονεφρίτιδα και το 1-2% συμπτωματική ουρολοίμωξη, με συνέπεια τον αυξημένο κίνδυνο για πρόωρο τοκετό, αύξηση της περιγεννητικής νοσηρότητας του νεογνού, εμφάνιση αναιμίας, υπέρτασης και εκλαμψίας της εγκύου. Οι ουρολοιμώξεις στις εγκύους εμφανίζονται συνήθως μεταξύ 9ης και 17ης εβδομάδας και ευνοούνται από ανατομικές και φυσιολογικές αλλαγές που προκαλούνται στο ουροποιητικό σύστημα. Οι αλλαγές αυτές περιλαμβάνουν την αύξηση του μεγέθους των νεφρών, την ατονία των λείων μυών του αποχετευτικού συστήματος και της ουροδόχου κύστης λόγω των αυξημένων επιπέδων της προγεστερόνης, την αυξημένη νεφρική λειτουργία (αύξηση της σπειραματικής διήθησης κατά 30-50%) και τη συνεπαγόμενη αύξηση της αιματικής ροής στους νεφρούς, την αύξηση του pH των ούρων και τη μείωση του περισταλτισμού των ουρητήρων. Η κυριότερη πάντως μεταβολή κατά την εγκυμοσύνη είναι η διάταση των ουρητήρων, η οποία είναι αποτέλεσμα της πίεσης της μήτρας προς την ουροδόχο κύστη, προκαλώντας ατελή κένωση αυτής, και προς τους ουρητήρες προκαλώντας διάταση αυτών, κυρίως όμως λόγω της χάλασης των λείων μυϊκών ινών τους, συνεπεία των αυξημένων επιπέδων της προγεστερόνης. Η μεταβολή αυτή επισυμβαίνει κατά το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, γεγονός που εξηγεί το υψηλό ποσοστό εμφάνισης οξείας πυελονεφρίτιδας κατά τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

Περισσότερα...